این روزها که گوشِ ما پر از صدای انفجار و اخبارِ زیرساخت‌هاست، گوشِ کودکانمان پر از «ترس» شده است. آن‌ها نه تحلیل سیاسی می‌خواهند و نه آمارِ تلفات؛ آن‌ها فقط به «آغوش» و «بازی» احتیاج دارند تا باور کنند دنیا هنوز امن است.